آسایش در اشغال (بخش دوم )

بقلم : هيمن الاحوازي

              بعد از مقدمه ای که راجع به وضعیت عمومی حاکم بر ایران چه در گذشته وچه حال وانتظار به خود آمدن قوم فارس و وداع با شوونیسم فارسی سخن گفتیم ,بحث اصلی رابه خلق های تحت اشغال حکومت ایران متمرکز می نماییم زیرا ضمن اینکه میلیونها انسان با تمدنهای مختلف وغنی هنوز در اسارت واشغال بسر برده و در کنار آن ,راه حکومت تروریسم ایرانی به کل منطقه عربی و اسلامی باز شده وهمچنان امنیت منطقه را آنقدر بهم ریخته که دول جوار بدلیل ترس از تخریب امنیت اقتصادی وسیاسی خویش نسبت به ظلم ایران در حق خلقهای اشغال شده ساکت مانده اند.نسل کشی در عراق ,نفوذ در خلیج عربی وتهدیدات پیاپی, فتنه وخونریزی در یمن,فلسطین اشغالی ,لبنان , صومال و....همه وهمه با باز بودن دروازه های الاحواز وکوردستان ادامه داشته است .

 حال ما در این بحران چه وظیفه ای داریم ؟هیچ شکی نیست ما عرب,کورد و... از زمان رضاخان امتهای اشغال شده هستیم که  بخواست وکمک بریطانیا ,بر روی کار آمد تا استراتژی طویل مدت آنها را درمنطقه خاورمیانه پیاده نماید وتا کنون نیز این حوادث امروزی ادامه همان برنامه شوم می باشد.

 با تمام تاکید می توانیم بگوییم اگر کسی در این مورد شک دارد یک حاکم فارسی در الاحواز یا کوردستان وغیره , قبل از رضاخان ذکرنماید؟ 

حال با این وضعیت در طول 85 سال گذشته ما چه کردیم ,چه نتیجه ای گرفتیم و دشمن با ما چه کرد؟ باید بپذیریم حکومت ایران خیلی ترفندها را آموخته وهمزمان با ابرقدرتها ,جهت سرکوب انسان , تغییر,رشد ونمو داشته است وبصورت مرحله ای پس ازاشغال زمین و ثروات شروع به اشغال هویت, فکر و ماهیت انسانی نمود و در این حیطه موفقیتهایی داشته است.

 نهایتا می خواهیم بگوییم آنها جبهه های متعددی رادر سایه پراکندگی اقوام و عدم اتحاد مناسب ایجادکرده تا آنها را از هدف اصلی خود یعنی سعادت انسان در وطنی آزاد , دور نموده ودر نتیجه به نوعی , تضعیف مقاومت , برای ملتهای ما به ارمغان آورده اند.بدین صورت که بعد از اشغال زمین شروع به تخلیه عقیدتی با سوءاستفاده ازاشتراکهای فرهنگی در منطقه مانند دین نموده و سپس از طریق مدارس فارسی که برمردم ما تحمیل شد افکار عقیدتی مسموم خویش را در خلاء ایجاد شده به نسلهای بعدی  وارد ساختند.

در ادامه آمدند دست برروی موارد شخصی,منیت و هویت گذاشته و آنقدر پیشرفت کرده که امروزه عده کثیری را وارد این جبهه نموده اند که عرب ,کورد وغیره در حال اثبات است ,من فارس نیستم ,من ایرانی نیستم ,این نامهای شهرها وروستاها اصلی نیستند,من در اختیار نام آزادی ندارم و.... جبهه دوم از این باب در صحنه بین المللی ,ملیت است.با خدمتی که بریطانیا به آنها کرد در صحنه جهانی , ما دارای ملیت ایرانی هستیم و اگر از آن جدا شده یا آنرا انکار نماییم بدون ملیت یا وطن خواهیم بود واین یعنی ابتدایی ترین حقوق بین المللی را فاقد شده که پوچ ترین فاجعه انسانی بوجود آمده  در عصر حاضر می باشد.

ولی باید یادآور شد که منیت ,هویت و وطن مرا هیچ قدرتی نمی تواند تغییر دهد ولی این مسئله باعث شده نیروی قابل توجهی از مقاومت انسان اسیر شده را صرف خود نماید. جبهه سوم تغییر بافت طبیعی یعنی جغرافیا وانسان است .