سخنی با دوستان جنبش انقلابی

جنبش انقلابی مردم ایران کابوس سی ساله شکست ناپذیری حاکمیت جمهوری اسلامی را در هم شکست.و در 13 آبان تصاویر مقدس مابانه ی دیکتاتوری را لگد کوب کرد و پرچم حمهوری اسلامی را به آتش کشید تا به سردمداران دیکتاتوری بفهمانند که شما و هر نمادی از شما را در اتش قهر اتقلابی خود خواهد سوزاند و دور نیست که اجساد متعفن و اندیشه ی کوتاه نظرانه  را به گورستان تاریخ خواهد سپرد.  

انقلابیون , زندان طولانی مدت و شکنجه را تحمل کرده و گام به گام قدم پیش بردند.تا امروز تن حاکمیت و دیکتاتوری بلرزد.و مطمئنأ که همین طور هم شد.

وقتی تقدس آقایان در پهنای خیابان زیر پا افتاده و مردم خسته از تحمل نکبت  سی ساله  دیکتاتوری آخوندی با فریاد مرگ بر دیکتاتور بر تصویر او رژه رفتند تا جنبش مردمی قدرت خود را به رخ حاکمان بکشد و ماشین سرکوب حاکمیت را به مبارزه بطلبد و مستبدین به خوبی اگاهند کرسی سلطه تاب تحمل رژه  جنبس مردم را نخواهد داشت

وقتی هر فرصت  تحکیم پایه رژیم را به ضد خود تبدیل کنیم, این انتی تز است که سنتز ان را دیر يا زود به  دست خواهیم اورد.

اگر هنوز با توم و ماشین سر کوب و کشتار گرگ صفتان و زندان رژیم می تواند حرکت کند. ما گام به گام این فرصت را از دست آنها خارج خواهیم ساخت.

پس ابتدا باید بیاموزیم که شکیبا باشیم.

وقتی نیروهای انقلاب و نیروهای دشمن را مورد سنجش قرار دهيم  و نسبت بین آنها را بسنجيم در میابيم که به گذشت زمان و تلاش مسمتر و پیگیر  نیازمندیم.

پس باید پیگیر باشیم- و به سلاح شکیبایی و تحمل بی پایان مجهز شویم.

 این اصل نه تنها در سطح کل جنبش بلکه در همه سطوح جرئی نیز باید پیاده شود.

برای آن بخش که هنوز نیا موختن که با جنبش آزادی خواه نباشند و برای اینکه هر یک از ما به یک انسان مبارز اتقلابی و پیشتاز تبدیل شویم - باید بدانیم با یک حرکت و ضربه سحر آمیر نمیتوان سازمان و تشکیلاتی را بنا نهاد بلکه نیاز به صبر و شکیبایی دارد.

حتمأ پایه ریزی یک برنامه صحیح سیاسی برای یک فرد یا عده زیادی از مردم احتیاج به کار دائم و رنج اور و صبر بی پایان و خویشتن داری مستمر دارد.

ایجاد و جلو بردن یک حرکت حتى کوچک نیاز به زمان دارد. و امروز ما وارد میانه راه شدیم و نام جنبش سبز فرصتی است که نباید به ضد خود تبدیل شود و دوباره همان شعار خودی و ناخودیهای رژیم را در راس پیکان مبارزه تعیین کننده و تبلور خواست مردم بدانیم.

که  شرایط نهایی مبارزه و در ضربه آخر دوباره ترمزی و انخرافی در جاده انقلابی جنبش و مقصد نهایی را گم کنیم.

البته در 13 آبان ثابت شد از این نظر هر کس در انقلاب و مبارزه نقشی دارد باید از شتاب زدگی و بی صبری اجتناب ورزد. تا از هر فرصت چون  دهه محرم و 12 و 22 بهمن را که پیش رو داریم -استفاد کافی ببریم.

و بر باور به ثمر رساندن امور باشیم. این خود حقیقتی است که کار نیروهای پیشتاز میتوان نقش خوبی در جهت تسریع چرخهای تحول و تکامل جنبش باشد.

و این حرکت -در سایر شهرستان ها جریان پیدا کند و در دو یا سه شهرستان بزرگ بخصوص تهران قفل نشود که توقف جنبش در تهران یعنی شکست ان و استمرار حاکمیت دیکتاتور است انقلابيون .

کافی است به تجربه خود هر چند ناچیز مراجعه کنند و شتاب دوران دهه شست را تکرار نکنند.

امتیار امروز ما شکست توهم مردم و انزجار از خداوندگان دیکتاتوری حاکمیت استبداد است.

که در دهه 60 و 70 وجود نداشت و ان توهم كه باعث پیوند انقلاب 57 به انقلاب مهدی بود در هم شکسته شده است.